μήπως το 25% που αντιστοιχεί στη μείωση των διαζυγίων αφορά σε όσους/όσες παίρνουν διαζύγιο επειδή έχουν σίγουρη την επιμέλεια ; καθώς και την συνεπακόλουθη διατροφή ; καθώς και την συνεπακόλουθη κατοικία ; και την συνεπακόλουθη περιουσία ; δηλαδή φταίνε οι γυναίκες για τουλάχιστον το 25% των διαζυγίων στα οποία η βαθύτερη αιτία είναι οικονομική, μια και με τη θεσμοθέτηση της συνεπιμέλειας το οικονομικό κίνητρο δεν υφίσταται πλέον κι έτσι δεν χωρίζουν ;
κάποιες από τις κυρίες ίσως θα πρέπει να σκεφτούν πως είτε (α) θα πρέπει να δεχτούν την πραγματικότητα, ότι δηλαδή στη σημερινή κοινωνία η ισότητα των δύο φύλλων δεν είναι απλά θεσμοθετημένη αλλά έχει εφαρμοστεί και επομένως έχουν τις ίδιες ευκαιρίες και υποχρεώσεις με το άλλο φύλλο σε όλα τα ζητήματα και συνεπώς και για το οικογενειακό θέμα της ανατροφής των παιδιών, είτε (β) θα αρνούνται την εφαρμογή ή την ύπαρξη της γυναικείας χειραφέτησης, θα θεωρούν πως έχει νόημα να ομιλούν για φεμινισμό, διακρίσεις και αγώνα για ισότητα και σε αυτά τα πλαίσια θα θεωρούν πως νομιμοποιούνται ώστε να διεκδικούν την αποκλειστική επιμέλεια των τέκνων... με άλλα λόγια, το να είσαι χειραφετημένη γυναίκα, το να απολαμβάνεις τους καρπούς των προσπαθειών σου και τις ευκαιρίες που σου δίνει η κοινωνία όπως τις προσφέρει σε κάθε άνθρωπο και ταυτόχρονα να θεωρείς πως η αποκλειστική επιμέλεια των τέκνων είναι γυναικεία υπόθεση, είναι δυο αντιφατικές δηλώσεις, δυο ασύμβατες επί της αρχής ιδέες και πραγματικότητες επειδή η δεύτερη βασίζεται στην αναίρεση ή άρνηση της ισότητας που προϋποθέτει η πρώτη...